PiSowska większość w Sejmie właśnie zgodziła się na zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie posła Platformy, Stanisława Gawłowskiego, pod dętymi zarzutami korupcyjnymi (Gawłowski już trzy miesiące temu sam zrezygnował z immunitetu, ale nadzorowana przez pana Zbyszka prokuratura nie postawiła mu od tego czasu żadnych zarzutów, nie dając mu tym samym możliwości obrony). Przypominam, że kilka tygodni temu PiSowska większość w Senacie nie zgodziła się na zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie swojego partyjnego kolegi, Stanisława Koguta, nad którym ciążą bardzo dobrze udokumentowane zarzuty. Jednocześnie PiSowska większość uchyliła immunitety posłów Nowoczesnej, Kamili Gasiuk-Pihowicz i Ryszarda Petru, gdyż PiSowscy aparatczycy poczuli się dotknięci ich słowami.

PiS robi to, żeby przykryć swoje klęski na wszystkich innych polach: kryzys w relacjach dyplomatycznych i wynikające stąd międzynarodowe osamotnienie Polski, skandal z nagrodami, które ministrowie PiSu sami sobie poprzyznawali i ordynarną, chamską pazerność członków PiSu, jaka przy okazji wyszła na jaw, całkowite załamanie PiSowskiej narracji smoleńskiej, okraszone zbudowaniem pomnika „bez żadnego trybu”, nepotyzm, kolesiostwo i zawłaszczanie publicznych pieniędzy na skalę, jakiej po ’89 w Polsce nie widzieliśmy, ukrywanie majątku przez premiera Morawieckiego, wciąż niewyjaśnione zarzuty o nielegalny lobbying wokół zamówień wojskowych, podejrzenia, że PiSowscy funkcjonariusze chcieli zarobić (być może nie dla siebie, ale dla partii) na warszawskiej aferze reprywatyzacyjnej, uwikłanie PiSowskiej spółki Srebrna w tęże aferę i plany „optymalizacji podatkowych” za pomocą cypryjskich spółek, setki tysięcy z publicznych pieniędzy wylatane klasą biznes przez PiSowską senator Anders, miliony wydawane na ochronę prezesa, systematyczne pogarszanie się kondycji nadzorowanych przez PiSowskich nominatów firm państwowych i jeszcze wiele, wiele innych podobnych zaszłości. Oraz spadające sondaże. Nie wiem, czy PiS się tego wstydzi, zapewne nie, ale słusznie obawia się, że zniechęci to do niego wyborców. A nie mogąc na argumenty pokonać politycznych przeciwników, postanowił ich zastraszyć przy użyciu prokuratury, dając zarazem do zrozumienia, że opozycja to straszni złodzieje.

PiS może to teraz zrobić, bo, łamiąc konstytucję, całkowicie podporządkował sobie prokuraturę i władze wielu sądów, a ma też nadzieję, że dostatecznie wielu sędziów poczuło się na tyle zastraszonych, że będą teraz wydawać wyroki, jakich oczekuje od nich partia. Po to PiSowi potrzebny był niekonstytucyjny, niegodny kraju cywilizowanego zamach na wymiar sprawiedliwości: Po to, aby można był się zemścić na Platformie, szczególnie na Donaldzie Tusku, a także by móc zastraszać opozycję. Na Tusku – na razie chroni immunitet, którego, cóż za niesprawiedliwość, PiS nie może uchylić –  PiS chce się zemścić za lata politycznych klęsk, za to, że Tuska i jego zwolenników lubią na świecie, a PiSu nikt nie lubi, wreszcie za wypierane wyrzuty sumienia Jarosława Kaczyńskiego, który wysłał brata do Smoleńska. Zemsta i możliwość zastraszania opozycji to były cele zasadnicze. Celem drugorzędnym była pomoc w załatwianiu osobistych interesów przez funkcjonariuszy partyjnych. Całe gadanie o walce z mafią sędziowską, demokratyzacji procedur i przyspieszeniu postępowań to był pic na wodę, fotomontaż. Kto tego nie dostrzega, niech przestanie żyć w zakłamaniu i przejrzy na oczy. Kto to dostrzega i nie przeszkadza im to – hańba wam!

Ponurej ironii całej sprawie dodaje, iż twarzą PiSowskiego ataku na wymiar sprawiedliwości był Stanisław Piotrowicz, prokurator stanu wojennego i członek egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR, który później, też jako prokurator, próbował oczyścić z zarzutów księdza-pedofila twierdząc na przykład, że ksiądz wkładał dziewczynkom ręce do majtek w ramach bioenergoterapii. A dziś szpeci Sejm swoją pełną zakłamania facjatą.

Ale nad wszystkim stoi i ostatecznie za wszystko odpowiada zły człowiek: Jarosław Kaczyński.

Źli ludzie: prokurator Piotrowicz i poseł Kaczyński

PiS nieoczekiwanie odmroził projekt zakazujący aborcji „eugenicznej”, to znaczy dopuszczalnej z uwagi na ciężkie i nieodwracalne wady płodu. Wbrew rozpowszechnianemu mitowi, większość takich legalnych aborcji NIE dotyczy płodów z zespołem Downa, ale płodów z naprawdę poważnymi, na ogół letalnymi wadami rozwojowymi.

Chyba zacznę wierzyć w teorię „wrzutek”, czyli podrzucania mediom i opinii publicznej tematów mających przesłonić tematy dotychczasowe. PiS oczywiście wie, że temat aborcji rozogni debatę publiczną, ale dzięki temu odwróci uwagę od spraw dla PiSu arcyniewygodnych: od fatalnej sytuacji międzynarodowej, w którą PiS wpędził nas swoją głupotą i arogancją w sprawie ustawy o IPN, od wielotysięcznych nagród dla ministrów (dla przypomnienia, pani Szydło sama sobie przyznała nagrodę), od idących w setki tysięcy, niekiedy w miliony, pensji PiSowskich nominatów w spółkach skarbu państwa, od rozrzutności MON Macierewicza, od podejrzeń, że PiS sam chciał zarobić na dzikiej reprywatyzacji w Warszawie, od podejrzanych machinacji PiSowskiej spółki Srebrna, od międzynarodowego już kryzysu wokół polskiego wymiaru sprawiedliwości, od ukrywania majątku przez Mateusza Morawieckiego, od niezwykle szkodliwych wypowiedzi publicznych premiera (żydowscy wykonawcy Holocaustu, Brygada Świętokrzyska, Marzec ’68). Wszystko się rozwodni, a więc straci na znaczeniu.

Tymczasem jednak wczoraj posłowie z sejmowej Komisji Ustawodawczej uchwalili apel do „Trybunału Konstytucyjnego”(*), aby ten uznał aborcję z uwagi na ciężkie i nieodwracalne wady płodu za niezgodną z konstytucją. (W TK jest taki wniosek, a Kaczyńskiemu wydaje się, że jeśli zakaz aborcji eugenicznej przeprowadzi przez TK, wywoła to mniejsze protesty, niż nowelizacja ustawy.) No i dokonało się to bez udziału posłów opozycji – jeden wyrzucony z PO Jacek Protasiewicz protestował – którzy nie wzięli udziału w głosowaniu.

Ręce opadają.

Drodzy posłowie opozycji! Ja wiem, że PiS ma większość – a jeśli chwilowo nie ma z powodu absencji, to PiSowscy marszałkowie i przewodniczący komisji po raz kolejny złamią Regulamin Sejmu – i może przegłosować, co chce. Przegralibyście to głosowanie, ale – na Boga! – przynajmniej wasz głos byłby słyszalny. Po to jesteście w Sejmie, żeby reprezentować tych, którzy was wybrali, którzy nie zgadzają się na PiSowską wizję Polski, a wy zamiast tego poddajecie się bez walki, tylko utwierdzając ludzi w przekonaniu, że PiS może wszystko.

Rozumiem, że nie bierzecie udziału w głosowaniach sprzecznych z konstytucją, jak w sprawie wyboru sędziów do KRS, bo sam wasz udział niejako legitymizowałby te procedury. Ale głosować w sprawie zwykłych ustaw i uchwał – a ustawa o przerywaniu ciąży, która może być mądra lub głupia, starannie przygotowana lub pisana na kolanie, pełna miłosierdzia lub bezduszna, ale tak czy siak pozostaje ustawą zwykłą, którą władna jest uchwalić zwykła większość sejmowa – macie obowiązek. Nie mówicie i nie głosujecie jedynie w swoim imieniu, ale w imieniu tych, którzy was wybrali. Jeśli wam się nie chce, złóżcie mandaty.

Dodatkowo po raz kolejny pokazaliście, że opozycja ma prawa kobiet w dupie. Nie protestując przeciwko nieznośnej i nieludzkiej regulacji zmuszającej kobiety do rodzenia bardzo ciężko uszkodzonych płodów, pokazujecie, że los kobiet w takiej rozpaczliwej sytuacji nic was nie obchodzi. Czy wy nie rozumiecie, że w ten sposób zniechęcacie mnóstwo ludzi do zagłosowania na was i wasze partie w przyszłych wyborach? Wielu ludzi dojdzie do wniosku, że skoro w tak fundamentalnej kwestii milcząco zgadzacie się na hipokryzję PiSu, niewiele was od tego PiSu różni. Wyborcy, których do tego przekonacie, nie zagłosują ani na was, ani na PiS, ale na jakieś niszowe alternatywy albo zwyczajnie nie wezmą udziału w wyborach – i siła głosów oddanych na PiS relatywnie wzrośnie. Naprawdę, nie potrzeba żadnej nadzwyczajnej wiedzy, żeby to zrozumieć.

A jeśli są wśród was tacy, którzy rzeczywiście zgadzają się z PiSem, że kobiety powinny być zmuszane do rodzenia ciężko chorych dzieci, skazanych na szybką śmierć w bólach i cierpieniu, to przynajmniej, jak pisałem, miejcie odwagę powiedzieć to publicznie, otwarcie głosując w tej sprawie zgodnie z PiSem. Bardziej bym was za to szanował.

Wstyd. Wstyd i polityczna ślepota. Po raz kolejny bardzo srodze mnie zawiedliście, drodzy posłowie opozycji.

(*)Używam cudzysłowu, bo w TK orzekają obecnie osoby nie będące sędziami, a jego pracami kieruje Julia „Wolfgangowa” Przyłębska, która co prawda jest – kiepskim, ale legalnym – sędzią TK, ale na urząd prezesa została powołana niezgodnie z PiSowską ustawą. Te nieudaczniki z PiSu nie są w stanie nawet dopełniać procedur, które sami dla siebie ustanowili.

W środę opozycja – Platforma i Nowoczesna – poniosły w Sejmie niezwykle bolesną porażkę. Być może już się po niej nie podniosą.

Opozycja poniosła ją na własne życzenie: Dopuściła, że obywatelski projekt liberalizujący prawo antyaborcyjne przepadł już w pierwszym czytaniu, a do dalszych prac trafił projekt zaostrzający przepisy. Do dopuszczenia projektu liberalizującego do dalszych prac zabrakło tylko 9 głosów! A przy tym 19 posłanek (!) i posłów Platformy oraz 10 posłanek (!) i posłów Nowoczesnej świadomie nie wzięło udziału w głosowaniu. Byli na sali, brali udział w poprzednim głosowaniu, a podczas tego jednego wyjęli karty z maszyn do głosowania i udawali, że ich nie ma. Stchórzyli. I to właśnie jest katastrofa. 

To nawet nie było głosowanie za liberalizacją przepisów! To było tylko głosowanie nad tym, czy projekt liberalizacji godzien jest dyskusji w Sejmie. Nawet Jarosław Kaczyński – któremu masowe protesty kobiet są zupełnie nie na rękę – i jego wierni akolici byli za przesłaniem projektu liberalizacyjnego do komisji, gdzie by sobie zapewne utknął na długie miesiące (większość PiSu zagłosowała za odrzuceniem). Tymczasem posłowie partii, która nazywa się „obywatelska” i drugiej, która mówi, że jest „nowoczesna”, do tego stopnia byli przeciwko projektowi obywatelskiemu, że uznali, iż nie należy o nim nawet rozmawiać. A gęby mają pełne frazesów o tym, jak to zły Kaczyński tłamsi prawa obywatelskie i swobodę wypowiedzi. Wstyd! Wstyd i obłuda.

I jeszcze to nikczemne udawanie, ta hipokryzja: myśmy nie głosowali ani tak, ani nie, my nic nie wiemy, nie wychylamy się, za nic nie odpowiadamy, nasza chata z kraja, umywamy ręce. A ci obywatele, którzy podpisali się pod projektem liberalizacyjnym, nie zasługują nawet na to, abyśmy publicznie wyrazili o nim swoje zdanie: ciemny lud na pewno kupi, że – cóż za pech! – akurat nie mogliśmy wziąć udziału w tym jednym głosowaniu. Dlatego więcej szacunku mam dla trójki posłów z Platformy, którzy jawnie głosowali za odrzuceniem projektu liberalizacyjnego. Mieli cojones, nie udawali – i zostali za to wyrzuceni z partii, bo złamali zarządzoną dyscyplinę głosowania. Popełnili błąd polityczny, ale przynajmniej postąpili uczciwie.

O politycznej ślepocie Dziewiętnastki z Platformy i Dziesiątki z Nowoczesnej nawet mi się nie chce pisać. Platforma i Nowoczesna, choćby nie wiem jak głosowały, choćby stanęły na głowie i wyczyniały niewyobrażalne wygibasy, dla radykalnie tradycjonalistycznego elektoratu katolickiego i tak pozostaną lewactwem, no, co najwyżej podróbką partii prokościelnej. Ale dlaczego ktoś miałby głosować na podróbkę, skoro ma oryginał, czyli PiS?

PiS, nawiasem mówiąc, nie jest partią prokościelną, ale tak jest przez tę część elektoratu postrzegany.

Jeśli ktoś z posłów Dziewiętnastki i Dziesiątki ze względów religijnych uważa, że projekt liberalizacji przepisów nie jest godzien nawet samej dyskusji w Sejmie – a ja jestem przekonany, że nie ma powodów religijnych, aby takiej dyskusji uniemożliwiać – to niech wystąpi z Platformy bądź Nowoczesnej i idzie sobie gdzie indziej, nie psując wizerunku tych partii. Oddanie głosu obywatelom, wsłuchiwanie się w głos nowoczesnego społeczeństwa, szacunek dla poglądów i aspiracji ludzi, dla różnorodności – w przeciwieństwie do oktrojowania praw przez gerontów z Nowogrodzkiej w porozumieniu z dyrektorem z Torunia i narzucania norm moralnych – miały być jedną z najważniejszych rzeczy odróżniających anty-PiS od PiSu. Tak nam przynajmniej mówiono.

Stała się więc katastrofa. Cóż bowiem z tego, że 4/5 posłów Platformy i 2/3 posłów Nowoczesnej głosowało za umożliwieniem dyskusji nad liberalizacją przepisów, skoro w Polskę poszedł przekaz „w kwestii praw kobiet, obyczajowości i stosunku do inicjatyw obywatelskich, opozycja głosuje tak, jak PiS”? Łyżka dziegciu i wiadomo. Jak teraz wytłumaczyć symetrystom z jednej i osobom wrażliwym na prawa człowieka, w tym prawa kobiet, z drugiej strony, że PiS i Platforma to nie to samo? No nie da się. Bardzo duża grupa wyborców – ludzie o przekonaniach lewicowych, którzy ze względu na sprzeciw wobec PiSu mogli zagłosować na Platformę lub Nowoczesną, w tym liczne kobiety – teraz powiedzą tym partiom „walcie się”. Ci wyborcy albo nie pójdą do wyborów, albo zagłosują na małe partyjki, co przy konstrukcji ordynacji wyborczej będzie premiować partię największą, czyli przy obecnych sondażach PiS. I tak oto Kaczyński może zdobyć większość konstytucyjną.

O to wam, Dziewiętnastko i Dziesiątko, chodziło? Zapewne nie, ale to oznacza, że wyszliście na pożytecznych idiotów, nic zresztą politycznie na tym nie zyskując. Moje gratulacje.

Myliłem się: Jarosław Kaczyński jednak odwołał Antoniego Macierewicza z MON.

Myślę, że dla Kaczyńskiego ważniejsze, niż niszczenie armii, coraz gorsza opinia u sojuszników i oczywista niekompetencja Macierewicza, było to, że coraz mocniej budował on niezależną pozycję: nie dość, że jest bardzo popularny w najtwardszym elektoracie PiSu, to zaczął tworzyć sobie zaplecze instytucjonalne poprzez swoich ludzi w spółkach zbrojeniowych, w osobach oficerów zawdzięczających mu awanse i kariery, a przede wszystkim w postaci Wojsk Obrony Terytorialnej, podlegających bezpośrednio ministrowi. Znaczenie miał także niszczycielski wizerunkowo konflikt pomiędzy Macierewiczem a dr. Dudą, którego nie dało się już chyba rozwiązać inaczej, niż przez odwołanie jednego z nich. Dudy odwołać się nie dało, więc trzeba było odwołać Macierewicza. Niewątpliwie była to cena, jakiej Duda zażądał za całkowitą kapitulację w sprawach sądów.

Nowym Ministrem Obrony został Mariusz Błaszczak, osoba całkowicie i bezwzględnie lojalna wobec Jarosława Kaczyńskiego. Pierwszym zadaniem Błaszczaka będzie zakończenie konfliktu z prezydentem. Błaszczak spróbuje też naprawić atmosferę w wojsku, a może nawet wykona jakieś kroki w kierunku uruchomienia przetargów na uzbrojenie. Mariusz Błaszczak nie jest tytanem intelektu, ale przynajmniej nie cierpi na paranoję. No i nikt nie oskarżał go o otaczanie się ruskimi agentami.

Bieżący etap rekonstrukcji rządu obejmował także odwołanie ministrów Szyszki, Waszczykowskiego i Radziwiłła. Odwołanie Radziwiłła to rzecz w gruncie rzeczy rutynowa: odwołano ministra, który ewidentnie nie poradził sobie z poważnym kryzysem w obszarze, za który odpowiadał. Karykaturalna wręcz niekompetencja Waszczykowskiego aż biła po oczach. Szyszko z kolei musiał być odwołany żeby choć trochę uwiarygodnić Morawieckiego: Patrzcie, może teraz powiedzieć Morawiecki, zły minister środowiska odszedł i nie będziemy już wycinać puszczy, a za to będziemy przestrzegać wyroków Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Z Janem Szyszko w fotelu ministra taka deklaracja byłaby niewiarygodna.

W ogóle Morawiecki zapewne ma za zadanie ocieplenie stosunków z Europą. Nie będzie już uwag o widelcach i innych aroganckich gestów wobec Unii i poszczególnych krajów, ucichną zapewne żądania reparacji od Niemiec, retoryka wstawania z kolan pewnie też zostanie zapomniana. Ba, może Polska przyjmie nawet jakąś grupkę uchodźców, powiedzmy kilkanaścioro rannych i chorych dzieci na leczenie? Jednak zasadnicza polityka PiS się nie zmieni, a już zwłaszcza nie zmieni się podejście PiS do władzy sądowniczej. Jarosław Kaczyński od dawna mówił, że w kraju powinien istnieć centralny ośrodek władzy politycznej, któremu wszystko inne, w tym sądy, musi być podporządkowane, a jeśli konstytucja stanowi inaczej, tym gorzej dla konstytucji. Jarosław Kaczyński musi mieć poczucie pełnej i nieograniczonej niczym kontroli, żeby zaspokoić swoją żądzę władzy, zaleczyć kompleksy i urazy z przeszłości oraz aby móc wywrzeć swą pomstę sprawiedliwą na Tusku. Na niczym innym Kaczyńskiemu już nie zależy. W szczególności nie zależy mu na Polsce.

Tak więc mimo, jak się spodziewam, znacznie grzeczniejszego i bardziej pojednawczego tonu w polityce europejskiej, mimo ustępstw w sprawie puszczy, a może też w sprawie odnawialnych źródeł energii i uchodźców (w tym ostatnim aspekcie ustępstw bardzo ograniczonych), mimo – jak niektórzy to widzą – próby otwarcia się PiSu na nieco młodszych i nieco bardziej centrowych wyborców, zbrzydzonych obciachowością i ideologicznym zacietrzewieniem „starego PiSu”, w sprawach praworządności – trójpodziału władzy, Trybunału Konstytucyjnego, prokuratury, Sądu Najwyższego, Krajowej Rady Sądownictwa i ręcznego sterowania sądami powszechnymi – Kaczyński i PiS nie ustąpią ani o milimetr. Żadnych złudzeń, panowie. 

A czy Antoni Macierewicz będzie się mścił za odwołanie go z rządu, czy „zrobi piekło”, jak to rzekomo sam miał zapowiedzieć? Czas pokaże. Zauważmy przy okazji, że w czasach fake news, z których istnienia wszyscy już sobie zdają sprawę, każdą pojawiającą się jak grom z jasnego nieba informację kompromitującą tego czy innego polityka można próbować dyskredytować jako fake news. Kto wie, może nawet skutecznie. A może Macierewicz nie ma jednak żadnego asa w rękawie.